Brood

Na het heftige bericht van de vorige blog kan ik nu gelukkig vertellen dat Wim weer langzaam over het terrein heen schuifelt.
De wond is nog steeds open en Wim heeft nog af en toe nog pijn, maar hij kan steeds beter erop lopen, beetje houterig ziet het er wel uit, maar al een flinke stap vooruit.
Elke twee dagen gaat hij naar het medische centrum, naar Beatrice. Een gepassioneerde Portugese wondverzorgster die met veel toewijding iedere twee dagen Wims wond verzorgt, nieuwe hechtpleisters aanbrengt en het ‘wit’ wegsnijdt.

Het is zo fijn dat het beter gaat en er rust en ontspanning is gekomen. Het maakt dat Wim ook steeds meer aanwezig kan zijn bij wat we allemaal aan het doen zijn en dat geeft mij ruimte om weer meer de blije artistieke Punam te zijn.

Image
Image

En wat is het toch fijn om te leven met andere mensen in een community vorm.
Naast het samen eten, werken, praten worden er ook dingen ingebracht zoals afgelopen volle maan.
Floris nam dit keer het initiatief voor een mooie maan ceremonie.
Met witte steentjes had hij een speciale plek gemaakt rond om de vuurplaats met fijne zit en lig plekken rondom het vuur. Een dag van te voren had hij ons de uitnodiging gegeven om na te denken over een aantal vragen. En nadat de zon onder was en de maan opkwam zaten allemaal rondom het vuur.
Begonnen met een fijne ademhalingsmeditatie, toen prachtig fluitspel, cacao, het delen van onze verlangens, doelen en diepere vragen aan elkaar te stellen. We sloten we af met mooi eindritueel van een daadwerkelijk zaadje planten in een bakje. Een zaadje wat symbool staat voor wat er deze maand tot ontkieming mag komen. Door dit zaadje deze maand te verzorgen, voeden we ook onze intentie, ons doel door het geven van aandacht, liefde en zorg.

Brood! De zus van Wim, Anna, en haar man Jan waren een paar weken hier. Ze hebben hun hele werkzame leven een biologische bakkerij gehad. Dus die lieve Jan heeft zijn brood bakkerskunde geleerd aan de mensen hier. Vooral Floris staat nu geregeld met zijn handen in het deeg en probeert met Jans kennis heerlijke broden uit de over te laten komen. Het lukt steeds beter en vooral als de broden uit de oven komen en nog warm zijn, zijn ze heerlijk!

Image
Image
Image

Op dit moment is de groep een stuk kleiner omdat we over twee weken even naar Nederland gaan en dus geen nieuwe mensen uitnodigen. En ja, eerlijk is eerlijk dat is ook lekker.
We hebben er wel een nieuwe generatie bij. Avelien van 1 jaar brengt blije energie mee met haar schaterlach. Zo leuk om een kind in de community te hebben.

Afgelopen week heb ik stenen beschilderd om bij de groentes te leggen. Zo ontzettend leuk om te doen, ik wordt er echt heel erg blij van. In de zon lekker met mijn verf en alle kleuren.

En het zijn al heel veel groentes!!! Nooit geweten hoe snel zoiets gaat.
Ik had nog nooit gemoestuind en nu gelijk op grote schaal. Er gaat een wereld voor me open.
In de gemaakte kas maken we van de zaadjes, kleine baby plantjes en deze krijgen vervolgens weer een plekje in de tuin. Inmiddels hebben we al heel veel ‘bedden’ gecreëerd, kijken we filmpjes over hoe we op een permacultuur manier kunnen tuineren, wat betekend dat we vooral naar de aarde moeten kijken. Spitten wordt bijvoorbeeld gezien als schadelijk voor de grond, je doodt dan alle diertjes die juist voor je kunnen werken. Dit is best fijn voor ons, aangezien we veel vrij harde kleigrond hebben. We dekken de plantjes toe met gedroogd gras, wat ideaal is dat ons gemaaide gras weer een bestemming heeft en met houtsnippers. Gelukkig hebben we ook nog Helay die weliswaar weer terug is in Engeland maar we wel heel vaak als hulplijn kunnen en mogen inzetten.

Image
Image
Image
Image
Image
Image
Image
Image

Ik vind het steeds leuker worden om er veel van te leren, en de muurtjes te bouwen van de op het terrein gevonden stenen. Komende maand creëren we een kruidenspiraal met een vijvertje en een waterval, zo gaaf lijkt me dat. En wat nu ook echt een feestje is dat alles zo hard groeit en we nu al kunnen genieten van de eerste groentes! Vooral de sla, koolbladeren en spinazie zijn al eetbaar en super lekker, ook de radijsjes en aardbeien komen al in het zicht. De mispel boom staat in volle bloei en we genieten van haar gele zoete vruchten. We hebben nieuwe fruitbomen geplant die we nu heerlijk vertroetelen zodat ze ons over een paar jaar kunnen verwennen met hun oogst.

Kortom blij op dit moment, Wim die weer beter loopt, de warme omhullende zon, de rivier die stroomt en waar we heerlijk in kunnen badderen, de vogels die de hele dag blij fluiten en de vrijwilligers die genieten van het hier zijn.
Dat maakt dat ik me gelukkig voel, in de flow net zoals de overvloedige natuur hier.